Steun ons en help Nederland vooruit

dinsdag 10 oktober 2017

Een bestemmingsplan zonder bestemming

Gisteravond stond  het bestemmingsplan voor de aansluiting op de A9 op de agenda van de gemeenteraad. Na de eerste termijn is om 23.00 uur geschorst. Vanavond volgt deel 2 met antwoorden van het college. Hieronder de tekst van Fons Hopman, onze fractievoorzitter.

Sommigen denken dat D66 Heiloo volledig tegen de afslag A9 is. Dat is nooit het geval geweest. Wel hebben altijd drie eisen gesteld: de geplande woningbouw moet worden gerealiseerd, daaruit moeten de benodigde financiën komen en, niet op de laatste plaats, de verkeersafwikkeling moet zijn geregeld.

Laten we die drie voorwaarden eens aflopen. Hoeveel garantie kan het college geven dat de geplande woningbouw inderdaad wordt gerealiseerd? En brengt dat dan de benodigde middelen op? Volgens ons is dat een utopie, en moeten we gewoon een paar miljoen bijleggen. We hebben over de financiën al meerdere keren onze bezorgdheid (en dat is een understatement) geuit.

Maar op dit moment is het wellicht nog ernstiger: er is zelfs niet voldaan aan de vraag die de commissie Openbare ruimte op 15 maart  jl heeft gesteld om ervoor te zorgen dat er, voordat het bestemmingsplan zou worden vastgesteld, een verkeersplan zou zijn waarbij de bewoners direct betrokken worden. Daar is uiteindelijk niets van terechtgekomen. Welke redenen daarvoor ook zijn aan te geven, feit is dat ons nu gevraagd wordt een besluit te nemen waarvan we de gevolgen simpelweg niet kennen. Wij niet, de andere fracties niet, het college niet en het ergste, de burger niet: die burger die zo nauw bij dat plan betrokken zou worden.

Zoals u van de insprekers heeft gehoord, steekt hen dat ze nog steeds met lege handen staan, terwijl de trein voortdendert. Opeens is een koppeling tussen de afslag en het verkeersplan niet meer nodig. Die hebben zogenaamd niks met elkaar te maken!

Even wat feiten op een rij: we leggen een afslag van een snelweg aan en laten die aansluiten op de Kennemerstraatweg. Een kilometer verder leggen we een tunnel aan. Beide hebben met elkaar te maken, maar het college is vergeten om vooraf te bedenken hoe. En is ook vergeten te regelen dat het verkeer op een fatsoenlijke manier van de afslag naar de tunnel kan. Dat wordt nu pas bedacht. Ook weet het college niet hoe om te gaan met het verkeer tijdens de bouw van de tunnel. Het gaat iets monitoren (wederom geen idee hoe) en zal dan passende maatregelen nemen. Wat en op welke manier gaat het college monitoren? Welke maatregelen  zouden daarbij kunnen helpen, en waarom neemt het college die nu dan niet?

Dat er ook nog eens is vergeten de nodige financiële middelen voor het traject afslag-tunnel  te reserveren, wordt afgedaan als een kleinigheid. Het kost een bedrag van 3 tot 4,5 miljoen, maar dan heb je ook wat: een tunnel die leidt naar….. ja.  Dat is natuurlijk een vraag die in het verkeersplan thuishoort: hoe gaan al die auto’s vanaf de tunnel verder? Kan het college daar antwoord op geven? Hoe gaat dat verkeer dan verder?

Joost mag het weten. Maar Fons weet het niet, Hans ook niet. Ik hoef daarbij geen onderscheid te maken tussen mijn fractiegenoot en u, voorzitter, want u weet het ook niet. Niemand weet het. Is het nou echt zo raar, voorzitter, dat bewoners zich een beetje belazerd voelen? Graag een duidelijke uitleg waarom je een afslag en een tunnel kunt aanleggen, die uiteindelijk op een kleine landweg uitkomt die eindigt in de dorpskern van een dorpje verderop, en nooit hebt nagedacht over hoe dat dan moet en wat de gevolgen ervan zijn. Dat geldt ook voor de gevolgen voor het milieu, zoals inspreker De Man aangaf.

Voorzitter, u snapt dat we niet zomaar voor een plan kunnen stemmen dat zo weinig onderbouwing kent als dit plan. Dan zouden we onszelf als raad niet meer serieus nemen. Tegelijkertijd weten we nu al de uitkomst: de coalitie zal dit plan waarschijnlijk gewoon doorzetten. We hebben daar uiteindelijk allemaal mee te leven en de kiezer zal op 21 maart a.s. wel bepalen hoe hij dit waardeert. We hebben een aantal amendementen zien langskomen die in ieder geval het plan beter maken, en we zullen die dan ook steunen, ook al zijn het zulke kleine aanpassingen dat we alsnog niet akkoord kunnen gaan met het geheel. Dat geldt voor het amendement over lichtvervuiling van mevrouw Meriwani, het amendement van Heiloo Lokaal over de situatie bij de heer Nanne, en we steunen ook de motie over het bestemmen tot fietspad van de bestaande parallelweg.

We willen natuurlijk wat dieper ingaan op onze eigen moties. Zoals u weet, hebben we een bespreeknotitie gemaakt over de manier waarop het nieuwe verkeersplan tot stand moet komen, nu de eerste poging daartoe zo jammerlijk is mislukt. Laten we van een probleem een kans maken, schrijven we daarin. Voorzitter, ik doe een dringend beroep op mijn collega-raadsleden, maar ook en vooral aan het college om nu reeds toezeggingen te doen aan de bewoners over die aanpak. We hebben daarover een motie gemaakt, met als belangrijkste elementen:

  • We ontwikkelen een aantal scenario’s voor de afwikkeling van het verkeer in Heiloo; die scenario’s zijn gebaseerd op verschillende uitgangspunten (zoals doorstroming van het aanbod (huidige plan), leefbaarheid, auto te gast, fietsdorp etc.)
  • Dit hele proces (welke scenario’s we precies uitwerken, en de uitwerking zelf) doen we van meet af aan interactief met betrokken partijen (waaronder in ieder geval bewonersgroepen en andere stakeholders).
  • We kunnen ons geen tweede debacle veroorloven, en vragen aandacht voor de deskundigheid van de begeleiders, want  interactief beleid ontwikkelen is een vak apart.

We hebben ook een motie gemaakt over de periode van de bouw van de tunnel. De inhoud daarvan is dat we van het college een proactieve houding verwachten, en willen dat vóór de aanvang van de werkzaamheden samen met betrokkenen wordt uitgewerkt hoe om te gaan met het verkeer en dat daarvoor creatieve oplossingen worden verzonnen.

We zien deze beide moties als handreikingen aan het college en de coalitie om op een positieve manier de komende, spannende tijd in te gaan. We brengen ze in stemming, maar, voorzitter, ik zou het geweldig vinden als het college uit eigen beweging deze handreikingen aanneemt. Wil het college dat?

Kortom: wij blijven de bestuurlijke besluitvorming kritisch volgen, is vasthoudend op de financiële doorrekening en ziet kansen voor het ontwikkelen van een doorwrocht en breed gedragen verkeersplan.